شرح این آتش جانسوز نگفتن تا کی ؟

نیکولاس ایمریچ , راهنمای تفتیش عقاید ( Directorium  inquisitorum ) منتشره در سال 1360 میلادی:

"در بازجویی از زندانی هیچ وقت نباید احتیاط و متانت بیش ازانداره به کار برد . بدعتگذاران در پوشاندن خطاهای خود زبر دستند . آن ها به قداست تظاهر می کنند , و اشک های دروغینی میریزند که ممکن است دل سختگیرترین قضات را به رحم آورد . مامور تفتیش عقاید باید خود را در برابر این حقه ها آماده سازد و همیشه فرض را بر این بگذارد که آن ها دارند می کوشند او را فریب دهند ! "

" اگر او را خوب شکنجه کردی و باز هم به حقیقت را اعتراف نکرد , انواع دیگر شکنجه را امتحان کن , تا بداند که همه آن روش ها در موردش به کار خواهد رفت . اگر با این همه اعتراف نکرد , آن وقت می توان روز دوم یا سوم را به ترساندنش اختصاص داد , یا حتی به واقع به شکنجه اش ادامه داد , اما بدون تکرار ! چرا که شکنجه را نباید  تکرار کرد, مگر شاهد و دلیل تازه ای علیه اش اقامه شود , که در این صورت به راستی می توان شکنجه ها را تکرار کرد . اما در مورد ادامه کار منعی وجود ندارد "

" گناهان پدران باید دامنگیر فرزندان شود , فرزندان بدعتگزاران جز فقر و بدنامی سزاوار هیچ میراث دیگری نیستند . کلیسای بزرگوار  بهتر است از کودکان مراقبت کند , پسران را به عنوان کارآموز به حرفه ای وادارد و دختران را به خدمتکاری , حتی غذا دادن به آخرین طفل یا کودکان مریض احوال . اما باید به آنها غذای مختصری بدهد . باشد که آنها متوجه مصیبت گناه پدرانشان در شخص خودشان باشند , و اما در مورد همسران ! آنها در سرنوشت  شوهرانشان سهیمند , مگر وفاداری کامل به   "اداره مقدس" آن ها را , پس از زندان ابد یا مرگ دردناک شوهران مطرودشان , سزاوار اغماض و آمرزش قرار دهد ."

                       تفتیش عقاید – دبورا بکراش –  ترجمه مهدی حقیقت خواه – صفحات 42,43 و 85

توضیح :" ... کتاب نیکولاس ایمریچ به ویژه مورد توجه بود . ایمیریچ از حدود سال 1357 ]میلادی[ و به مدت تقریبا چهل سال مفتش آراگون بود. او هم در مقام مفتش و هم به عنوان گرد آورنده ی قوانین مربوط به تفتیش عقاید بی نهایت فعال بود . کتاب ایمریچ گرد آوری گسترده ای از روش های تفتیش عقاید , به همراه نمونه هایی از روش های تحقیق خود مولف از بدعتگذاران و در خصوص بدعتگذاری است . ایمریچ در اعتراف گیری از زندانیان سرسخت رکورد فوق العاده ای داشت و کتاب راهنمای او طی ال های زیادی به صورت معیار باقی ماند و مفتش ها مهارت خودشان را در برخورد با زندانیان در دادگاه های تفتیش عقاید با آن می سنجیدند . "

                                                                                                  همان  - صفحه 33

پی نوشت 1 : زین پس به جای واژه مجعول و نامانوس "سادیسم" و بد نام نمودن نام نویسنده شهیر فرانسوی " مارکویز دی ساد", واژه " ایمیریچیسم" یا " نیکولاسیسم " به فرهنگ واژگان روانشناسی پیشنهاد می گردد !!

پی نوشت 2: این پست را به خاطر بسپارید ...  برای درک پست های بعدی لازم است  !