در باب توهین !
خوب از لحاظ عملی ، با توهین به عقاید طرف مقابل نمیشه بحث رو پیش برد ، چون طرف سریع داغ می کنه و موضع تدافعی یا تهاجمی میگیره و دیگه حرف هاتو نمیشنوه ! بنابراین به عنوان یه مشی عملی من سعی می کنم از به کار بردن الفاظ و عبارات زننده خود داری کنم ... ولی مشکل اصلی اینه که حدود این "توهین" مشخص نیست ! مرز بین "انتقاد شدید" و "توهین" کجاست ؟ آیا فقط میزان تحمل شنونده ملاکه ؟ اینجوری خیلی ها می تونن خیلی حرف ها رو توهین بدونن !
اما بحث من اینجا چیز دیگه ایه ! فرض کنید که معنی "توهین" رو به "استفاده از الفاظ رکیک" تقلیل بدیم . در حیطه بحث های ما معمولا کار به الفاظی که با خواهر و مادر سر و کار داشته باشه نمیکشه (نه از ادب بحث کنندگان ! بیشتر برای اینکه "افکار"رخواهر و مادر ندارند !) بیشتر الفاظی مانند : مزخرف ، چرت و پرت ، دری وری ، ... کلمات توهین آمیز تلقی میشن . حالا یه سوال :
یا این الفاظ به هیچ موجودیتی در جهان واقع ارجاع نمی کنند ( یعنی ما هیچ چیز "مزخرفی" در دنیای واقع نداریم !) که در این صورت باید از کاربرد آنها اجتناب کرد (و فقط یه سوال زبان شناسانه واسه من میمونه که این الفاظ چطور و برای چه خلق شده اند !)
یا آنکه به موجودیت های واقعی ارجاع می کنند ! ولی نظر ما این است که اعتقاد یا افکار ما سزاوار این صفت نیست ! (اعتقاد مزخرف داریم ولی گاوپرستی اعتقاد مزخرف است ! نه اعتقاد ما !) در این صورت آیا غیر از اینه که طرف مقابل یه گزاره مطرح کرده که ما رو صدق و کذبش بحث داریم ؟ می خوایم بگیم که : نه آقا ! یک چیز "مزخرف" این ویژگی ها را باید داشته ولی چیزی که تو میگی مزخرفه ، این ویژگی ها رو نداره ! ... خوب پس چرا جوش میاریم ؟ چرا عصبانی میشیم !؟ طرف مقابل یک گزاره در مورد افکار ، اعتقادات یا سخن ما مطرح کرده ، مگه غیر اینه ؟ یه ادعا ! که می تونیم تایید یا ردش کنیم
فکر می کنم تو این زمینه هم باید رو خودمون کار کنیم تا از کوره در نریم و یادمون باشه "هر کسی می تونه در مورد هر چیزی هر اظهار نظری که می خواد بکنه " ... حق اظهار نظر رو ما به بنی بشر ندادیم که حالا ازشون بگیریم ... "تو حق نداری ..." معمولا جمله درستی نیست ، باید بسیار با احتیاط به کار بردش
شما چی فکر می کنید ؟
